‏نمایش پست‌ها با برچسب رضاشاه. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب رضاشاه. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۲ مرداد ۳, پنجشنبه

احمدشاه ايران را فروخت و رضاشاه به خون دل ساخت...

احمدشاه و سردار سپه

  روزهاي سرنوشت سازي است... نمايندگان حامي "سردار سپه" خود را براي تهيه مقدمات تشكيل مجلس موسسان و اعلام خلع سلطنت "احمدشاه قاجار" آماده مي كنند. در شرايطي كه پادشاه لاابالي مدت‌هاست مملكت را به حال خود رها كرده و رهسپار فرانسه شده، بسياري از رجال ميهن ناراضي از بلاتكليفي موجود و نگران از آينده ايران، در تلاش اند تا هر چه سريعتر راه حلي براي بهبود اوضاع كشور بيابند. نوكران روس و انگليس همه جا هستند و حركت هر جنبنده اي را به سرعت ثبت و ضبط كرده و به سفارت‌خانه هاي دو كشور گزارش مي دهند. فضاي سياسي ايران به دو پاره تقسيم گرديده است:


در يك سوي ميدان، هواخواهان سردار سپه ايستاده اند. نظاميِ با لياقتي كه در اندك زماني توانسته رنگ آرامش و امنيت را به ايران بازگرداند و پس از مدت ها بار ديگر نام "ايران" را به عنوان يك سرزمين واحد و يكپارچه زنده سازد. بسياري از مردم كه حالا ديگر خود را اسير خان‌ها و تيول‌داران و راهزنان محلي و حكومتي نمي بينند، خوش بينانه چشم به راه آينده هستند. بسياري از روشنفكران و نويسندگان و حتي بخش قابل از توجهي از روحانيون جملگي با مشاهده اقدامات رضاخان و سر و سامان نسبي اوضاع كشور به اين تغييرات قريب الوقوع روي خوش نشان داده اند و اميدوارند جلوس سردار سپه بر سرير پادشاهي، دست چپاول روس و انگليس و ايادي وطني‌شان را از جان و مال و ناموس ملت كوتاه كند. 

در سوي ديگر ميدان اما شاهزادگان و خان هاي قاجار، عوامل انگليس، سرسپردگان روس و بخشي از روحانيون متحجر قرار دارند كه دگرگوني چهره مملكت را هم راستا با منافع خائنانه خود نمي بينند. رفتن آن شاه بي لياقت (احمدشاه قاجار) و خانواده اش و آمدن سردار مقتدري چون رضاخان به هيچ وجه خوشايند اينان نيست. چرا كه به خوبي دريافته اند انقراض سلسله قاجار پاياني است بر مفت خواري هاي اين جماعت و بر چيده شدن خوان عريض و طويلي كه سال هاي سال بر پايه خيانت رجاله هاي داخلي و استعمارگران خارجي در گوشه و كنار مملكت پهن كرده بودند.

در واپسين لحظات اين تحول تاريخي، اقليت دشمنان سردار سپه در مجلس شوراي ملي به رهبري "سيد حسن مدرس" با كمك تعدادي از عوامل انگليس و شاهزاده هاي قجري كه منافع خود را در آستانه نابودي كامل مي‌بينند با طرح ريزي نقشه بازگرداندن احمدشاه به ايران، تلاش مذبوحانه اي را براي مقابله با افزايش قدرت و محبوبيت روزافزون سردار سپه آغاز مي كنند. قرار مي شود يك فرستاده روانه فرانسه كنند تا شاه فربه قاجار را تشويق به بازگشت كند تا از او نمادي بسازند براي گرد آمدن دشمنان رضاخان و مقابله با اقدامات او. قرعه فال به نام "علي اصغر رحيم زاده صفوي" مي افتد، مدير روزنامه آسياي وسطي و از نزديكان احمدشاه. رحيم زاده بدون فوت وقت عازم فرانسه مي شود. پس از مدتي جستجو، سرانجام احمدشاه را در يكي از پلاژهاي شهر بندري نيس در جنوب فرانسه مي يابد! به ديدارش مي رود و چند ساعتي با او صحبت مي كند. به هر نحو ممكن تلاش مي كند تا نظر شاه قاجار را براي بازگشت به ايران جلب كند. پاسخي كه احمدشاه به رحيم زاده مي دهد، به راستي مايه عبرت تاريخ است. ماجرا را از زبان خود رحيم زاده صفوي مي خوانيم: 

"روزي كه شرفياب شده بودم تا مطالبي در مورد احساسات مردم ايران و انتظاراتشان ]!! [مطرح كنم، احمدشاه مرا خواست و گُلباران خيابان ها و شادماني اهالي نيس را نشان داده و گفت: رحيم زاده مي بيني اين ها دنيا را چگونه با شور و عشق و شادماني مي گذرانند. حالا تو مي گويي من اين منظره هاي زيبا را ول كنم و بروم ايران با لُرها و كردها سر و كله بزنم...؟"

البته اين بي غيرتي و وطن فروشي شاه قاجار مسبوق به سابقه نيز بوده است. وي چند سالي پيشتر، موافقت خود با قرارداد ننگين 1919 را كه عملا ايران را به يكي از مستعمرات بريتانيا مبدل مي ساخت، به دريافت مقرري ماهانه مادام العمر از دولت فخيمه بريتانيا منوط كرده بود! مسلما چنين پادشاهي كه خاك مملكتش را به چند هزار ليره مواجب ماهيانه بفروشد، در چنان بزنگاه تاريخي پاسخي بهتر از آنچه خوانديم به نوكران متوقعش نخواهد داد! 

انتشار اسناد تاريخي متعدد در اين زمينه جاي ترديدي در ميهن فروشي احمدشاه و اعوان و انصارش باقي نمي‌گذارد و در عين حال پاسخ دندان شكني است به دشمنان بي وجود رضاشاه پهلوي كه هنوز هم با دروغ پردازي و تحريف تاريخ تلاش مي كنند از احمدشاه چهره يك شاه آزاديخواه و مظلوم را ترسيم كنند كه در چنگال رضاخان قلدر ديكتاتور گرفتار آمد و بر خلاف ميل باطني ناچار به ترك ميهن‌اش شد!!!

در نامه سر پرسي كاكس (وزير مختار انگليس در ايران) به وثوق الدوله، نخست وزير وقت، در تاريخ 17 امرداد 1298 (9 آگوست 1919) چنين مي خوانيم:

"عطف به قراردادي كه امروز ميان دولتين ايران و انگليس امضا شد... افتخار دارم نتيجه مكاتباتي را كه با حكومت متبوع خود درباره شخص اعليحضرت سلطان احمدشاه انجام داده ام به استحضار برسانم... كابينه انگلستان چنين نظر داده است كه جلب موافقت پارلمان بريتانيا با آن قسمت از درخواست اعليحضرت كه يك مقرري ثابت مادام العمر به ايشان پرداخت شود عملا غيرممكن است. اما در مقابل، دولت متبوع من حاضر است پرداخت مقرري فعلي اعليحضرت را كماكان ادامه دهد، مشروط بر آن كه معظم له از صميم قلب حامي كابينه عاليجناب باشند و آن را بر سر كار نگه دارند. صرف نظر از اطمينان هايي كه تا به حال داده شده، اجازه مي‌خواهم اين نكته را نيز شخصا اضافه كنم كه اعليحضرت مي توانند اميدوار باشند كه پس از آنكه وضع مالي ايران تحت قرارداد جديد ]قرارداد 1919[ سر و ساماني پيدا كرد، شخص مقام سلطنت و كارمندان دربار ايشان بالمآل از اين افزايش درآمد داخلي سهمي شايان و قابل ملاحظه خواهند برد."

در روز بسته شدن پیمان، سرپرسی کاکس در نامه ای به وثوق الدوله نوشت: "... موجب بسی خوشوقتی است که به آگاهی حضرت اشرف برسانیم که دولت اعلیحضرت پادشاه بریتانیا مرا مجاز نموده است به آگاهی برسانم که بر پایه پیمانی که امروز 9 اوت 1919 میان دولت اعلیحضرت پادشاه بریتانیای کبیر و دولت ایران بسته شده، دولت پادشاهی بریتانیای کبیر آماده است تا حسن خدمت و پشتیبانی خود را در اختیار حضرت اشرف گذاشته و در آینده چنانچه لازم باشد به حضرت اشرف پناهندگی سیاسی در امپراتوری بریتانیا اعطاء نماید."

علاوه بر احمدشاه، نخست وزير وقت (وثوق الدوله) و دو تن از وزيرانش (صارم الدوله و نصرت الدوله فيروز) نيز از مواهب دولت فخيمه بريتانيا بي بهره نمانده بودند و هر يك مبلغي بابت خوش خدمتي هايشان در راه انعقاد اين قرارداد خائنانه دريافت كرده بودند. سيد حسن تقي زاده درباره آن سه وزير چنين مي گويد:

"صد و سي و يك هزار ليره كه چهارصد هزار تومان شد، دويست هزار تومانش را وثوق الدوله، صدهزار تومان صارم الدوله و صد هزار تومان هم نصرت الدوله (پسر فرمانفرما) برداشتند... اعليحضرت رضاشاه كه سر كار آمد گفت: این حرام زاده ها پول از خارجه گرفته اند، باید پس بدهند. من وزیر مالیه بودم و مأمور شدم که این پول‌ها را پس بگیرم؛ و گرفتم..."


رضاشاه بزرگ



حال ببينيم در مقابل اين رفتارهاي خائنانه دوله ها و سلطنه هاي قاجاري، سردار سپه به چه مي انديشيده و چه آرزوهايي براي ايران داشته است. در كتاب "سفرنامه خوزستان" از زبان رضاشاه چنين مي خوانيم: 

"...از حب وطن راسخ تر هیچ ریشه محبتی در قلب انسان فرو نرفته است... خدا عمر بدهد که این وطن جذاب و عزیز را به قدری آباد کنم که حتي خائنان راحت‌طلب سست‌عنصر عیاش [کنایه به احمدشاه است] هم آن را ترک نگویند و خارجه را بر آن ترجیح ندهند."

بلي! رضاشاه چنين ايراني مي خواست و در طول كمتر از بيست سال حضورش در سپهر سياست ايران زمين (از تصدي وزارت جنگ تا خاتمه سلطنت) تلاش فراواني در برآورده شدن آرزوهاي خود و هم‌انديشان خويش متحمل گرديد. ايراني كه رضاشاه در آخرين روزهاي شهريور 1320 براي هميشه آن را ترك گفت، گام هاي بلندي به سوي پيشرفت و نوسازي برداشته بود و از بسياري جهات با ايراني كه سلسله فاسد قاجار بر جاي گذارد قابل قياس نبود. هر چند سرنوشت به گونه اي رقم خورد كه رضاشاه نتواند در خاك وطن به خواب ابدي فرو رود و به رسم روزگار همچون بسياري ديگر از دلسوزان ايران زمين در ديار غربت و تبعيد چشم از جهان فرو بست. اما بدون ترديد نام و ياد او همواره در حافظه دوستداران ميهن باقي خواهد ماند. 

روانش شاد، يادش گرامي و راهش پررهرو باد

پاينده ايران

بزرگمهر


۱۳۹۱ اسفند ۳, پنجشنبه

افشاي يك جعل تاريخي ديگر عليه رضاشاه بزرگ

رضاشاه


شايد در طول چند دهه اخير هيچ شخصيت تاريخي به اندازه رضاشاه پهلوي در مظان دروغ ها و تحريفات تاريخي ايران‌ستيزان و عاملان اجانب قرار نگرفته است. اقدامات بزرگ و بنيادين رضا شاه پهلوي، از جمله پايه‌ريزي بسياري از نهادهاي ملي و ايجاد بنيان‌هاي ايران نوين با تكيه بر تاريخ، فرهنگ و اصالت ايراني، در كنار اقدامات ميهن‌پرستانه اي نظير تشكيل دولت يكپارچه ملي، كوتاه كردن يد عوامل استعمار روس و انگليس از منابع ملي ايران، سركوب شورش‌هاي ياغيان و غارتگران، لغو كاپيتولاسيون، تأسيس بانك ملي و... همه و همه اقداماتي است كه نه خوشايند استعمار بريتانيا و عوامل داخلي اش بود و نه باب طبع حكومت آدمخوار شوروي و توده‎‌اي‌‎هاي سرسپرده‌اش. در كنار اينها اقدامات اساسي رضا شاه در راستاي ريشه كن نمودن خرافات و جهل و عقب ماندگي توده از طريق ممنوعيت سينه زني و قمه زني و زنجير زني و امامزاده تراشي و مفت خواري عده اي عوامفريب به نام آخوند و ملا، موجبات برآشفتن جامعه روحانيت و كينه توزي عميق آنان نسبت به اين شخصيت ملي گرديد، به طوري كه اثرات اين بغض و كينه را هنوز هم پس از گذشت قريب به يك سده در سخنان بسياري از اين آخوندها مي‌توان به وضوح مشاهده كرد.

اين مقدمه را بيان كردم تا اشاره اي گذرا به عوامل دشمني هاي سه دسته اصلي دشمنان رضاشاه بزرگ (استعمار روس و انگليس و سرسپردگان داخلي‌شان - تجزيه‌طلبان و دشمنان تماميت ارضي ايران - و آخوندها و اسلاميون پيرو آنان) داشته باشم كه هر يك به نوبه خود در طي اين چند دهه، با شايعه سازي و دروغ پراكني و تحريف آشكار حقايق تاريخي، سعي در تخريب چهره بزرگمردي چون رضا شاه پهلوي داشته اند.

به تازگي يك دروغ ديگر از آستين اين جماعت جاعل تاريخ برون آمد و آن هم تمسخر تبار و خانواده رضا شاه بزرگ با دستاويز قرار دادن يك عكس و نسبت دادن آن به پدر رضا شاه بود كه مرتباً در فضاي مجازي و در بسياري از سايت ها توسط اين گروه تبليغ گرديد. اصل ماجرا انتشار عكس و مطلب زير توسط اين گروه بود كه با هدف تمسخر و توهين به رضا شاه صورت گرفت و خوشبختانه خيلي زود هم رسوا شد:


ميرزا رضاي كرماني و پدر قلابي رضاشاه !!


«این امنیه سیه چرده، پدر رضا شاه است که از بادکوبه به ایران مهاجرت کرد و مدتها جزو عساکر قزاق بود. اما بعدها به علت اعتیاد به مواد مخدر (که در آن زمان منع قانونی نداشت و استعمال آن آزاد بود) از سپاه قزاق اخراج شد و به خدمت کامران میرزا نایب السلطنه درآمد. (امنیه دولتی شد)
در تمام دوران خدمت ۱۷ ساله رضا شاه و در طول ۳۷ سال سلطنت محمدرضا شاه هیچ تاریخ نگار و نویسنده ای حق نداشت به این مطلب اشاره کند و هیچ عکسی از پدر رضا شاه به چاپ نرسید و هر وقت این عکس معروف به مناسبتهای تاریخی در نشریات چاپ می‌شد، فقط زیر آن می‌نوشتند: "میرزا رضا کرمانی” قاتل ناصرالدین شاه! و اشاره ای به نام امنیه ای که زنجیر میرزا رضا را در دست داشت نمی‌کردند. -  "نقل قول از فرح پهلوی در کتاب دختر یتیم"»

جالب است كه اين گروه براي باورپذيرتر كردن دروغ خود، نام شهبانو فرح پهلوي را مي آورند و طوري وانمود مي‌كنند كه گويي مطالب فوق از زبان شهبانو نقل گرديده است تا جاي شك و شبهه اي براي خواننده باقي نماند. حال آنكه خود كتاب "دختر يتيم" يك كتاب كاملاً ساختگي و جعلي است كه توسط ميرزابنويس‌هاي جمهوري اسلامي مهندسي گرديده و به چاپ رسيده و بارها اصالت آن توسط مورخان بي طرف و همچنين خود شهبانو و دفتر ايشان رد گرديده است:

«در این جا باید به هموطنانم یادآوری کنم که ظاهراً کتاب های زیادی به اسم من، مادرم، ملکه مادر و برادران شاه، در جمهوری اسلامی چاپ می شود که همه ساختگی است. بعد از این که کتاب من در خارج به فارسی چاپ شد، در جمهوری اسلامی دو جلد کتاب به نام «دختر یتیم» به نوشته فرح پهلوی، چاپ کردند که ساختگی است.
حتی کتاب «دخترم فرح» که به اسم مادرم چاپ شده نیز جعلی است و مادرم هرگز خاطراتی ننوشت. تازه در این کتاب نوشتند ترجمه انگلیسی، که مادرم هیچ گاه انگلیسی صحبت نمی کرد.
اسم خانمی هم که به عنوان مترجم نوشته اند اصلاً چنین مترجمی و چنین ناشری در انگلیس وجود ندارد. من خواستم این مسئله را هم وطنانم بدانند. - مصاحبه شهبانو فرح با راديو فردا»

اما از اين جعل اول كه بگذريم، بررسي سال‌هاي وقوع حوادث تاريخي مرتبط با موضوع به راحتي اثبات خواهد كرد كه اين جماعت تا چه حد دروغگو، جاعل و بي شرم هستند:

«رضا شاه بزرگ در تاریخ 24 اسفند 1256 = 9 ربیع‌الاول 1296 = 14 مارچ 1875 متولد شده است.
به‌طوری که می‌دانیم پدر رضا شاه، به نام عباسقلی خان، که از افسران فوج سوادکوه بوده، در دوران شیرخوارگی رضاشاه فوت کرده است. (یعنی در حدود سال 1257 شمسی = 1296 قمری = 1875 میلادي)
ولی ناصرالدین‌شاه قاجار در تاریخ 17 ذیقعده 1313 = 12 اردیبهشت 1275 = اول می 1896 توسط میرزا رضای کرمانی کشته شده است.»

به این ترتیب عباسقلی خان پدر رضا شاه و افسر فوج سوادکوه، در حدود 18 یا 19 سال پیش از قتل ناصرالدین شاه وفات یافته و در زمان آن قتل استخوان‌های او هم خاک شده بوده است.


.............................

پ.ن:  پس از انتشار نوشتار فوق، در فضاي مجازي، دوست و همرزم گرامي‌مان جناب خسرو فروهر با دقت نظر هميشگي خود، تذكر و انتقاد بجايي را به قسمت پاياني نوشتار وارد نمودند و يادآور شدند كه اطلاعات تاريخي مندرج در انتهاي مقاله، متعلق به پژوهشگر و مورخ بزرگوار استاد مهدي شمشيري مي‌باشد.
وبلاگ آراسپ بنا بر رسالت حرفه اي خود در رعايت كامل موازين اخلاقي، ضمن سپاسگزاري صميمانه از جناب خسرو فروهر و طلب طول عمر براي استاد و مورخ ارزشمند ميهن، استاد مهدي شمشيري، از خوانندگان گرامي وبلاگ آراسپ به‌سبب اين اشتباه سهوي رسماً پوزش می‌طلبد.