در
پی انتشار نوشتار پیشین وبلاگ آراسپ با عنوان "یادگاری علیرضا نوریزاده ومعترضان همیشگی به لفظ شاهزاده!" در سایت اجتماعی بالاترین، یکی از هم میهنان
فرهیختهمان به نام فرامرز با اشاره به انفعال و کارشکنیهای برخی از نیروهای
سیاسی در طول سه دهه اخیر که بیشتر از دگماتیسم و عدم بینش صحیح این نیروها از
شرایط کشور و همچنین عدم تمایل آنان به مرور کارنامه مبارزاتی و پذیرش اشتباهات
گذشتهشان نشأت میگیرد، به نکات جالب توجهی اشاره نمود که در زیر با هم میخوانیم:
.....
.....
]اینها[ با "شاهزاده" یا "آقا" مشکلی ندارند. از فردای پس از
سرنگونی جمهوری اسلامی خودساخته و عواقب آن میترسند .
آقاجان شما با شاه دیکتاتور و ساواک و اختناق
سیاسی جنگیدید... شاه را سرنگون کردید... نتیجه اش را ]هم[ چشیدید... حال چندبار باید سرنوشت سیاسی این ملت و آینده آن ملعبه کینخواهی
شما شود؟ اگر مجاهد و فدائی خلق شهید شدند برای بهبود وضع که بود؟ در راه سعادت هماو
قدم بگذارید و نه منافع سازمانی و آرمانی مستعمل ورشکسته! نه برای به حکومت رساندن
جانیان حرفه ای بدنام! چند نسل باید تباه شوند تا بخود آئید؟
حاضر به پذیرفتن اشتباه محاسبات و توهمات
ایدئولوژیک خود نیستند! پنداری که تنبیهِ شدید توسط امامی که اوهامشان را مبدل به
کابوس دهشتناک نمود هرگز اتفاق نیفتاده! گوئی تافته های جدابافته چوب خودرائی را
هرگز نخوردهاند! با ادعاهای ناب محمدی یا مارکسی که خود را مارکسیست
نمیدانست دیگران را تحقیر میکنند!
حاضر به اقرار ناتوانی در مقابله با استبداد
دینی حی و حاضر و تشکیل حکومت نیستند! چون واقفند که چنین تحول عظیمی در قدرت و
صلاحیت گمنامان و ماجراجویان و آنارشیستهای چپ دیندار و بیدین نیست!
بدنبال مدینه فاضله ای هستند که یک موجود
مفلوک تیپاخورده - همان مرشد جمهوری اسلامیشان در تبعید - رهنمون میشود! رفتهاند
زیر پتهی او، چون مأمور ترور شخصیت است!
دشمنشان آسیاب بادیست و سلاحشان نبش قبر! و
مرغ قصهشان یک پا دارد!
تا کی میخواهند نقش قربانی منفعل را چون یوغی
بر گردن کشند، نمیفهمم!؟
اسم خود را مبارز میگذارید؟ ناجی من و ما شدهاید؟
شما آه در بساط و توش و توان ندارید! واقعیت را بپذیرید و بیعرضگی خود را با
کارشکنی و چوب لای چرخ گذاشتن پنهان نکنید! والله بالله حنایتان رنگی ندارد!
فقط عمر حکومت را طولانی میکنید! حکومتی که
در یک روز بیش از پنجاه سال مخالف سیاسی را سر به نیست کرد! بپذیرید که با اندکی
تجدیدنظر در رؤیاها و دگمهای سیاسی راه همبستگی و خدمت گشوده میشود. جهل نکنید!
دیدید که میرحسین موسوی را گرفتند و نتوانستید
آزادش کنید! هیچ دورنمائی هم ندارید! هی مصدق - مصدق و شاه - شاه نکنید! نیم قرن
گذشته است. رضا پهلوی بعنوان یک شخصیت سرشناس دارای هویت معلوم را کمک کنید. حمایتاش
کنید بلکه فرجی شود و تبهکارانی چون رفسنجانی و خامنه ای و سگان زنجیریشان چون غده
ای بدخیم از پیکر جامعه دور شوند. آنگاه مطالبه کنید! آنگاه محاکمه کنید!
رضا پهلوی فرزند شاه و در نتیجه شاهزاده است.
چه در سمتی باشد و چه نباشد مادام العمر شاهزاده است. این عنوان بطور سنتی در
سراسر دنیا رایج است. فقط در صورتی که پادشاه شود، عنوان شاهزادگیاش منتفی میشود.
این یک عنوان تشریفاتیست و ضرری به کسی که قصد کینه توزی نداشته باشد نمیرساند.
اینکه همه آدمها نمیتوانند همزمان فرزند یک پادشاه باشند که شاهزاده شان بخوانند
تقصیر او نیست.
من ایرانی امیدوار بودم که در پی تحولی
دموکراتیک متعاقب پیروزی جنبش سبز بر استبداد دینی و حکومت ننگین و قرون وسطائی
ولایت فقیه، دولت موقتی توسط مهندس میرحسین موسوی و یاران وی تشکیل شود و زمینه انتخابات
آزاد فراهم و همهی عناصر سیاسی سرشناس با حقوقی مساوی خود را در معرض انتخاب
ایرانیان بگذارند و روزی نو آغاز و همه در دست هم به ساختن ایرانی نو همت گمارند.
رژیم منحط با گروگانگیری رهبران جنبش سبز
امکان هر تحول درونی را سد نموده و کسانی که سازندگان ایران امروز هستند را در دخمههای
خود محبوس کرده است. تنها زمانی اقدام به آزادسازی آنها خواهد نمود که هرگونه
مقاومت از آنها سلب شده باشد.
این بدین معناست که تحولی از درون بعید بنظر
میرسد و بایستی در جهت سرنگونی گام برداشت. آن هم در خارج از کشور. در خارج از
کشور ما هرچند که از شخصیتهای بارزی برخوردار هستیم، لیکن هیچیک دارای نام و
عنوان آقای رضا پهلوی نیست. وی شایستگی آن دارد که ایرانیان را نمایندگی کند. وی
با سیستم حکومتی آینده واقعبینانه برخورد کرده و بر سیستم پادشاهی پافشاری نمیکند.
در صورت یک تحول هرگونه جریان انتخاباتی تحت نظر مراجع بین المللی صورت میپذیرد و
خواست شخص تابع صندوق آرا خواهد بود.
بایستی با این روش تسلیم و توکل و منتظر معجزه
نشستن خداحافظی کنیم. باید یکی شویم. از نامبرده در راه رسیدن به دموکراسی و
مدرنیته استفاده کنیم. او خود راغب و حاضر بدین امر است...
